Σταυροδρόμια

Ταξινόμηση κατά:
  • Η Νεωτερικότητα σε Κρίση Bauman ZygmuntBordoni Carlo

    10,00 

    Στο βιβλίο αυτό παρουσιάζεται ένας διάλογος ανάμεσα στον Carlo Bordoni και τον Zygmunt Bauman με κεντρικό προβληματισμό την κρίση της νεωτερικότητας. Μελετάται και αναλύεται η κρίση των αξιών και των βεβαιοτήτων, η οποία αποτελεί επιτομή των υπόλοιπων παραμέτρων (οικονομικής, πολιτικής, ηθικής, πνευματικής) της τρέχουσας πραγματικότητας που βιώνουμε ως «μετανεωτερικότητα». Κοινή τους διαπίστωση είναι πως ο μύθος της προόδου έχει από καιρό μεταλλαχθεί στο ψυχρό μεταμοντέρνο ιδεολόγημα ενός συστήματος που δεν μπορεί να συνεχίσει να υπάρχει παρά μόνο διαστρέφοντας τη δημιουργία σε καταστροφή.

  • Πρωτοπορία και Καθημερινότητα (Χάιντεγγερ, Μπένγιαμιν, Λεφέβρ) Osborne Peter

    10,00 

    Το δοκίμιο αυτό είναι μέρος της Πολιτικής του χρόνου, ενός πολυσχιδούς φιλοσοφικού, κοινωνιολογικού αλλά και φιλολογικού έργου του Peter Osborne, σχετικά με τον μοντερνισμό και τα κινήματα της Avant-Garde.  Ο συγγραφέας επιχειρεί να ερμηνεύσει την αντοχή και τη διάρκεια του όρου «μεταμοντέρνο» στη σύγχρονη θεωρία, και υποστηρίζει πως πρέπει να αναζητούμε μια φιλοσοφική ερμηνεία, η οποία θα μας δώσει απαντήσεις στην παραδοξότητα της διερώτησης για ποιο λόγο τόσο διαφορετικοί στοχαστές, όπως ο Μπένγιαμιν, ο Χάιντεγγερ, ο Φουκώ, ο Χάμπερμας κ.ά., τίθενται κάτω από την ομπρέλα του μεταμοντέρνου.

  • Κριτική του Εργαλειακού Λόγου Τέσσερα δοκίμια Χορκχάιμερ Μαξ / Horkheimer Max

    10,00 

    Τα τέσσερα δοκίμια του Χορκχάιμερ που περιλαμβάνονται στο βιβλίο αυτό –«Ο Σοπενχάουερ σήμερα», «Θεϊσμός και αθεϊσμός», «Οι Γερμανοεβραίοι», «Η σύλληψη του Άιχμαν»– ανήκουν στην όψιμη, «θεολογίζουσα» παραγωγή του. Η επιφυλακτικότητα και ο σκεπτικισμός που προβάλλουν μέσα από αυτά για κάποιες κατακτήσεις της προόδου, διατηρούν την προγνωστική τους αξία ως προς το μέγεθος και το βάθος της εργαλειοποίησης όχι απλώς του Λόγου αλλά των πάντων.

  • Τα Όρια του Φιλελευθερισμού Από τον Καρλ Σμιτ στη Χάννα Άρεντ Strauss LeoArditi BenjaminEmden Christian J.

    12,00 

    Στα δοκίμια αυτού του βιβλίου εξετάζεται η σύγκρουση του πολιτικού και της κουλτούρας, ένα ζήτημα που δεσπόζει στις σύγχρονες διαμάχες γύρω από το φιλελευθερισμό. Ο Leo Strauss στο κείμενό του εξετάζει την έννοια του πολιτικού στον Καρλ Σμιτ, ο Benjamin Arditi ερευνά, επίσης διεξοδικά, αυτό το θέμα, όπως αναπτύσσεται τόσο από τον Σμιτ όσο και από νεότερους στοχαστές. Ο Christian Emden εντοπίζει τους κοινούς τόπους του Σμιτ και της Χάννα Άρεντ κυρίως γύρω από το ζήτημα της κρίσιμης κατάστασης, ή κατάστασης έκτακτης ανάγκης. Το βιβλίο κλείνει με τη γνωστή κριτική του L. Strauss στον Σμιτ για την Έννοια του πολιτικού.

  • Γκαίτε και Τολστόι Mαν Tόμας / Mann Thomas

    12,00 

    Η γνωστή τάση του Τόμας Μαν να εμπλέκει στη δομή της μυθιστοριογραφίας του τον δοκιμιακό λόγο εμφανίζεται εδώ αντεστραμμένη. Το δοκίμιό του «Γκαίτε και Τολστόι» έχει την υφή ενός πολυπρόσωπου αφηγήματος, όπου γύρω από τα πρόσωπα των δύο βασικών χαρακτήρων του, διαγράφονται διάφορες φιγούρες του εποχικού περίγυρου που καθόρισε την προσωπικότητά τους και καθορίστηκε από αυτήν.

  • Φωνές από τη Βαϊμάρη Einstein A., Freud S., Jünger E., Oswald H., Κ.Ο. «Σπάρτακος», Goebbels J., Bauer L., Döblin A., Mann H., Zweig S.

    10,00 

    Βαϊμάρη 1919-1933, το τοποχρονικό στίγμα όπου συνοψίζεται, υπό μορφήν φαύλου κύκλου το στερεότυπο: η εξαθλίωση παράγει φασισμό και ο φασισμός εξαθλίωση. Το βιβλίο αυτό αποτελεί μια πολύτιμη αποθησαύριση κειμένων τα οποία γράφτηκαν κατά την κρίσιμη εκείνη περίοδο, είτε από κάποιους που βρίσκονταν πιο κοντά στη σκηνή των διαδραματιζομένων είτε από άλλους που βίωσαν ή διαισθάνθηκαν τη μεγάλη περιπέτεια του τόπου τους και –μακροπρόθεσμα– του κόσμου ολόκληρου.

  • Η Γοητεία του Φασισμού Δύο δοκίμια Σόντακ Σούζαν / Sontag Susan

    10,00 

    Στο βιβλίο αυτό παρατίθενται δύο δοκίμια που ανήκουν στο ίδιο θεματικό πλαίσιο «τέχνη και φασισμός». Το πρώτο αναφέρεται στη Λένι Ρίφενσταλ και το άλλο στο κινηματογραφικό έργο του Γιούργκεν Ζύμπερμπεργκ. Το ενδιαφέρον που παρουσιάζουν για το σημερινό αναγνώστη έχει να κάνει με την ανίχνευση των αιτίων μιας διαφαινόμενης κατά τη δεκαετία του 1970 απενοχοποίησης κάποιων φωτογενών μορφών του φασισμού, των οποίων τα αίτια η Σόντακ εντοπίζει «στις νέες ευκαιρίες που δόθηκαν στην ιδέα του ωραίου» μέσα στην κοινωνία του θεάματος και του life style.

  • Το Πνεύμα ως Πάθος Δύο δοκίμια για τον Αρτώ και τον Κανέττι Σόντακ Σούζαν / Sontag Susan

    11,00 

    Στα δύο δοκίμια του βιβλίου αυτού, η Σούζαν Σόντακ επιχειρεί να αναδείξει το «πάθος του πνεύματος» ως το στοιχείο που ενώνει τον Αρτώ και τον Κανέττι. Εν συνεχεία, η παράλληλη ανάγνωσή τους, καταδεικνύει τις διαφορές μάλλον παρά τις ομοιότητες των δύο αυτών ιδιόρρυθμων συγγραφέων, με τον Αρτώ να φτάνει στην πλήρη σωματοποίηση της τέχνης, ενώ ο Κανέττι, μέσω μιας υπερόξυνσης του πνεύματος, οδηγείται σε μια δονκιχωτική άρνηση της σωματικότητας.

  • Κάρολος Ντίκενς Όργουελ Tζορτζ / Orwell George

    11,00 

    Στο δοκίμιο αυτό ο Όργουελ αναλύει το έργο του Ντίκενς, το τοποθετεί στο ευρύτερο πλαίσιο της εποχής του, αλλά τονίζει και τη σημασία και επιρροή του για τις μεταγενέστερες γενιές, και, παράλληλα, σκιαγραφεί την προσωπικότητα του μεγάλου αυτού συγγραφέα.

  • Μύθος και Μαγεία στη Σκέψη του Βάλτερ Μπένγιαμιν Menninghaus WinfriedGunn Joshua

    10,00 

    Τα ερωτήματα που τίθενται από τους συγγραφείς των δοκιμίων του βιβλίου, σχετικά με το θεωρησιακό και φιλοσοφικό πεδίο επί του οποίου αναπτύσσεται το κοσμοείδωλο του Βάλτερ Μπένγιαμιν, είναι πράγματι ουσιώδη και εγκλείουν τους ιδρυτικούς όρους των θέσεων του Μπένγιαμιν για την ιστορία, τη γλώσσα και την τέχνη μεταξύ άλλων.

  • Τέχνη και Ριζοσπαστικότητα (Λούκατς, Χάιντεγγερ, Αντόρνο) Fehér FerencZiarek Krzysztof

    Εξαντλημένο

  • Το Πνεύμα του 1989 και η αποδόμηση του πολιτικού μονισμού Fehér Ferenc

    10,00 

    Νέες αρχές πολιτικής τέχνης και πολιτικής οργάνωσης δεν προέκυψαν από το 1989. Ωστόσο, το πνεύμα του 1989, όπως κι ένα μεγάλο μέρος της σύγχρονης φιλοσοφίας, έχει ερμηνευτικό χαρακτήρα. Όπως ακριβώς οι σημερινοί αποδομιστές, δεν παράγει νέα κείμενα αλλά μάλλον ερμηνεύει και αποδομεί κάποια καθιερωμένα από το χρόνο κείμενα, αντλώντας από αυτήν την ερμηνεία καινούργια νοήματα.