Ποιητικά

Ταξινόμηση κατά:
  • Το Αεικίνητο Βάθος Πεδίου Ποιήματα Κουγέας Βασίλης

    10,00 

    ΑΠΟ ΤΟ ΤΙΠΟΤΑ

     
    Κάλεσε αυτή τη φλόγα.
    Έφτιαξε χώρο ανάμεσα
    σε ξύλα παλιά και φορεμένα ρούχα
    κι άφησε να περάσει μέσα η παγωνιά
    που χτυπούσε την πόρτα.
    Τα κουρασμένα χέρια
    δέσαν σφιχτά τα δάχτυλα –
    δεν ήταν τίποτ’ άλλο πάνω στο τραπέζι
    εκτός
    απ’ το χαμένο χρόνο.

     


    Έφτιαξε χώρο
    για να καλέσει αυτή τη φλόγα,
    που άναψε μόνη της
    από το θερμουργό
    φλοιό της απουσίας.

  • Βλέπω Βέης Γιώργος

    10,00 

    ΤΟ ΤΙΚ ΤΟΥ ΡΟΒΕΣΠΙΕΡΟΥ
    Είναι το σημάδι της υποταγής ή της υπεροχής
    ιδίως όταν βλέπει ξαφνικά να έρχεται προς το μέρος του
    εκείνη η αλάνθαστη λέξη στιλέτο
    να καρφωθεί με δύναμη στην καρδιά του
    τότε φέρνει το δεξί χέρι του στο στήθος
    ως να υποκλίνεται στον Αχέροντα των μυστικών του.

  • Αποδρομή του Αλκοόλ και άλλα ποιήματα Πατίλης Γιάννης

    10,00 

    Τειχοσκοπία

     
    λάϊνον χιτώνα

     
    Στης μαιζονέτας του την πέτρινη θαμμένος κουστουμιά
    για όσα κακά στον εαυτό του έχει κάνει
    η αντίμαχή του μοίρα του προκάνει
    βάσανο και γλυκειά παρηγοριά

     
    ωραίας γειτόνισσας να βλέπει το χορό
    όταν τα ρούχα στη βεράντα της απλώνει
    ή όταν σκύβει να τινάξει το σεντόνι
    της ομορφιάς της σπέρνοντας εικόνες στο κενό

  • Ερήμωνε Δαράκη Ζέφη

    10,00 

    (ΣΕΛΕΣΤΙΝΗ)

     
    ΙΙΙ

     
    Μου ’λεγε ο Περίπατος Γέροντας, θα δεις, oσονούπω θα
    λιώσουν τα φτερά σου Στον πρώτο ασπασμό τα φτερά σου
    θα λιώσουν σαν κεράκι ανάμεσα στα χέρια του Και εξ αιτίας
    της παραφοράς του για σένα Τίποτε δεν ξέρεις

     
    Εγώ τα ’ξερα όλα για μένα και
    για κείνον τα ’ξερα όλα
    Τον είδα σε ολόσωμο όνειρο τον είδα
    στην ομίχλη ενός χαμόγελου βυθισμένο

     
    Αλλά βαθιά σωπαίνοντας
    επειδή ο έρως

     
    Ακολουθούσα ως τη θάλασσα τα βήματά του
    Κάτω οι πέτρες μοσκοβολούσαν λόγια
    που μήτε τ’ άκουσε ποτέ κανείς
    Κι αν τ’ άκουσε δεν τ’ άκουσε
    μέσα σε άλλα λόγια κουρασμένα

  • Κοσμοσυρροή Περισυλλογή Αργυρόπουλος Νίκος (Σπήλιος)

    9,00 

    Με τον κακό μου τον καιρό στον δίσκο τον σκληρό

     
    ο σφυγμός μου επιταχύνει την παρήχηση
    χαμογελάνε από μακριά τα καθήκοντα
    θα παρακολουθήσω προσεκτικά
    τον κύκλο εργασιών της μετωνυμίας που
    κακωσορίζει τις απαγορεύσεις ενώ
    απουσιάζει η δύναμη της συνήθειας
    όλα τα σύμβολα είναι γαλήνια
    όλα τα χρώματα βροχή
    η περίπολος των πραγμάτων
    στη θάλασσα γιόρταζε την επέτειο
    του πνιγμού παντός μέτρου αρίστου
    μπορεί η αντανάκλαση του νερού να είναι σοφή
    αλλά μόνο η διάθλασή σου πάνω του
    με ελκύει μας θυμήθηκε
    χωρίς αναμνήσεις ο έρωτας

  • Το Σπίτι Ηλιοπούλου Ιουλίτα

    9,00 

    GASPARDELANUIT, λες και ξεκλειδώνεις το πιάνο,

     
    με μια ουρά σαν νυφικού που το έβαψε η νύχτα. Οι

     
    τοίχοι γίνονται καμάρες μαλακές, που τις λειαίνει

     
    ο ήχος. Κι αργά πολύ κινούνται κι απομακρύνο –

     
    νται… Το ξύλινο δάπεδο απαντά συντονίζοντας την

     
    επιθυμία. Ένα αντηχείο σπουδαίο, λες, του έρωτά

     
    μας. Αυτό το –ξένο– σπίτι.

  • Χρονοσυλλέκτης Πορφύρης Τάσος

    9,00 

    ΟΝΕΙΡΑ

     
    Όταν βλέπονται που και που κρατάνε τα προσχήματα
    Το ίδιο και όταν μιλάνε στο τηλέφωνο έρχεται όμως
    Η νύχτα κι ο ένας μπαίνει στου άλλου τα όνειρα και
    Μένει εκείνη η γεύση των φιλιών και των δακρύων να
    Ομορφαίνει τις γκρίζες μέρες του καθωσπρεπισμού και
    Μιας ανόητης αξιοπρέπειας.

  • Περί του Φλογιστού Ως ουσίας μετά βάρους και περί των προκαλούμενων αλλαγών εις το βάρος σωμάτων, μεθ’ ων ενούται Κοροπούλης Γιώργος

    Εκτός Εμπορίου

  • Φευγαλέα Ποιήματα 1975-2010 Φραντζή Άντεια

    Εξαντλημένο

  • Τα Γνωστά / The known Ανθολογία Ποιημάτων (1981-2000) / Selected Poems (1981-2000) Φωκάς Νίκος

    13,00 

    RANDOM SOUNDS
    Sometimes we accidentally leave the front door
    Intercom on and all the hubbub of the street
    Enters the house. Smugglers of some ceaseless
    Foreign transmission, we listen in on the dim,
    Random sounds of life, as if that life
    Were a conversation we’re taping.
    Life on the street is harrowingly painful.
    But comes to us strangely distorted,
    As if pain and anguish didn’t exist, as if simply pure sound,
    Ignoring the bleeding, the aging flesh. We think we hear,
    My friend, life from the land of the dead,
    Its vague sweet sounds.

  • Γραμματοκιβώτιον Ανεπίδοτων Επιστολών Ποιήματα 2002-2006 Βαλαωρίτης Nάνος

    11,00 

    ΙΔΕΕΣ ΜΕ ΤΟ ΣΤΑΓΟΝΟΜΕΤΡΟ

     
    Προκάλεσαν την πτώση πολλών
    πολιτισμών χτυπάνε χωρίς
    καμιά προειδοποίηση
    κι όταν μιλάνε

     
    κοιτούν λοξά δίχως ν’ αξιωθούν
    μια φράση να τελειώσουν
    παίζοντας λοιπόν τα βράδια
    της ασυνεπούς ερωτικής μανίας

     
    της οποίας είμαστε όλοι
    η αιτία και το αποτέλεσμα
    δεν υποκύπτουμε οικειοθελώς
    στο απερίγραπτο εκείνο νόημα

     
    της κάθε αράδας που προφέρεται
    με άδηλο ή ανάπαιστο ρυθμό
    πριν πέσει από τα χείλια σου
    το πρόσχημα της στιχουργίας