Ποιητικά

Ταξινόμηση κατά:
  • Λεξιλόγιο και επίμαχα σημεία από δώδεκα εποχές Καλοκύρης Δημήτρης

    13,00 

    ΑΝΑΚΑΛΥΨΕΙΣ

    1
    Η κόλαση είναι οι (Γ)άλλοι.

    2
    Η ιστορία του πολιτισμού
    είναι μια αλληλουχία μεταφράσεων.

    3
    Η Τέχνη περιίπταται στις αγορές

    4
    Ο λόγος υπάρχει για να εξαργυρώνει τη σιωπή.

    5
    Ο μύθος
    εκφράζει τις αναγωγές της απρόσωπης Ιστορίας
    σε προσωπικό γεγονός.

    6
    Η ζωή, ως λογοτεχνικό είδος,
    απαρτίζεται κυρίως από αστραπιαίες
    μεταφορές.

    7
    Ο Θεός
    είναι απλώς
    το πρόσχημα της μοναξιάς

  • Στον Ποταμό Κολύμα Φωκάς Νίκος

    9,00 

    ΜΟΥΣΙΚΟ ΣΧΟΛΙΟ (β’)

     
    Μπροστά σ’ ένα ανοιχτό παράθυρο, την ώρα που βασίλευε ο ήλιος,
    Μέσα σ’ ένα βαθύ σαλόνι, πρόωρα σκοτεινιασμένο από ψηλά
    Κι αγέρωχα έπιπλα, ώστε να μοιάζει με κρυψώνα θησαυρών,
    Η μουσική ακουγόταν σαν εμπειρία αποκτημένη κιόλας
    όσων ποτέ μας δεν θα ζούσαμε.

     
    Βασίλεμα ή χαράματα, σκοτάδι ή μέρα, ενώ περνούν τα χρόνια,
    Η μουσική φτάνει στ’ αυτιά σαν εμπειρία αποκτημένη
    όσων ποτέ του κανένας δεν ζει
    Αν επιλέξει για να ζήσει τον κοινό χρόνο των θνητών,
    Σάμπως να υπήρχε κι άλλος – όπως καμιά φορά μοιαζει να
    υπονοεί το πιάνο.

  • Tου Άλλοτε Kατοικημένου Κουγέας Βασίλης

    9,00 

    Ο καιρός του τίποτα

     
    Έρχονται ομίχλες. Κάθονται
    πάνω σε λέξεις
    απλές
    που πριν λίγο
    δεν προκαλούσαν. Τώρα αρκεί
    μια μετακίνηση του ποτηριού
    ένα χαρτί στο πάτωμα
    μια λέξη
    να φέρει την καταστροφή.
    Έχει περάσει
    ο καιρός του έρωτα
    κι ο καιρός της αγάπης.

  • Ευχήν Οδυσσεί Ηλιοπούλου Ιουλίτα

    9,00 

    ΕΡΩΤΑΣ

     
    Να σε κάνει ο έρωτας όπως το έαρ οι μέλισσες
    Υπήκοο του αφανούς κόσμου
    Και να μην ξέρεις να μετράς διαστήματα φως
    Διαστήματα μουσική
    Σε μια πτώση απέλπιδη σαν ικεσία
    Μ’ αναγνωρίζουν όσοι δεν γνώρισα κι ακόμη τώρα
    Εντέλλονται οι άνθρωποι μα τους προδίδουν τα γεγονότα
    Στη σελίδα που έγραφες – λιμνάζουσα σ’ εσέ η σελήνη που
    Μπορείς και να τα πεις βουνά – πριν μιας αποδημίας
    Τα λεπτά φρύγανα παρασύρουν το χώμα
    Αραιά κι ανοίγοντας τις παλάμες τις άλλες
    Πιο πολύ πιο πολύ δυνατά τα ναναρίσματα φώτα
    Τι ωραία τι ωραία που με παίρνεις!

  • Άκυρο Θαύμα Βαρβέρης Γιάννης

    8,00 

    ΚΑΙΣΑΡ
    (Αλλιώς, Βέρνερ Λέιο)
    Ποιος να τολμήσει τώρα τη συνέχεια
    υπέρκομψε ποιητή μου Καίσαρ Εμμανουήλ;
    Αναζητώ τις μυστηριώδεις ολομόναχες κυρίες
    δοκίμασα τους ριγηλούς πληθυντικούς
    ψάχνω για μιούζικ χολ και για σαξόφωνα
    για βάκιλους του Κοχ και ντεσπεράντος εμιγκρέδες
    για διανοούμενους ρατέ και για ευπατρίδες
    δίπλα σ’ αβρότατες εταίρες από μουσελίνα.
    Χίμαιρες όλα, Καίσαρ
    τώρα πια ρίχνουμε λιοντάρια
    και τα τρων οι Χριστιανοί
    χίμαιρες, Καίσαρ, όλα χίμαιρες
    και μελλοθάνατες μας χαιρετούν·
    πόσο μπορούσανε ν’ αντέξουν
    σ’ ετοιμοπόλεμη κατάσταση μεσοπολέμου;

  • Γράμμα Χουλιάρας Γιώργος

    9,00 

    Ψάχνοντας τις ημέρες να σε βρω
    ένα γράμμα κάθε βράδυ σου στέλνω
    αν και ξέρω δεν διαβάζεις ποτέ
    μία γλώσσα με δικό της αλφάβητο
    που θα έχω ξεχάσει πριν το μάθεις

  • Κοχυβαδάκια Φωκάς Νίκος

    9,00 

    ΒΑΘΥ ΠΟΤΑΜΙ

     
    ‘Αώος’ λέξη- ηχώ, μα τίνος πράματος;
    Αχ, όσο κι αν πασχίζω να το θυμηθώ
    Πάντα στο τέλος με προδίδει η θύμηση ή
    Με καθηλώνεις στον παρόντα χρόνο εσύ
    Μ’ αυτή τη σύγχρονη μηχανική πειθώ
    Και παραμένω σύγχρονος κι αγράμματος.

     
    ‘Αώος’ λέξη -ηχώ και λέξη-χίμαιρα·
    Γιατί με δύο χασμωδίες στη σειρά
    Δεν έχει υπόσταση υλικού σημείου λες,
    Μα παραπέμπει… σε τι χάρτες; τι απειλές;
    Ποια αρχαία Δράματα χαμένα, τρομερά
    Εμπνέοντας το δέος μέχρι σήμερα;

     
    1994

  • Tο Mετέωρο Σώμα Καλοκύρης Δημήτρης

    Εξαντλημένο

    9
    ΗΤΑΝ ΕΝ ΤΕΛΕΙ ΣΤΗΝ ΚΟΥΖΙΝΑ ΟΙ ΓΙΟΡΤΕΣ
    στα κάδρα με τα χάλκινα νερά
    με τα σουσάμια και τα μέλια μες στις αρτηρίες
    μια αδιόρατη αχλύ πορτοκαλιού
    μια μυρουδιά από γαρύφαλλο
    να καίγεται στη σόμπα με το πεύκο και το ροκανίδι
    που μ’ έβρισκε στην ανάσα και έβηχα.
    Φλέγεται στην εφημερίδα η νύχτα.
    Τα γεγονότα –μαύρα κύματα στο χάρτινο Ιόνιο–
    ξεχύνονται στις κίτρινες λεπίδες της φωτιάς
    κι ανηφορίζοντας τα μελανεία της Ιστορίας.

  • C. P. Cavafy Poémes Inédits (1882-1923) Καβάφης Κ. Π.

    10,00 

    CACHÉS

     
    Que l’on ne cherche pas à savoir
    qui j’étais par mes actes et mes dires.
    Un obstacle se dressait et transformait
    mes actes et ma manière de vivre
    bien des fois, quand j’allais parler,
    un obstacle se dressait et m’arrêtait.
    Mes gestes les plus inaperçus
    et mes écrits les plus dissimulés-
    Ce n’est que par eux que l’on me devinera
    Mais peut-être que tant de soucis et tant d’effort
    ne valent pas la peine pour me connaître.
    Plus tard –dans une société plus parfaite-
    quelqu’un d’autre, fait comme moi
    apparaîtra certainement et agira librement.

  • Καίγονται Χρόνια / Ύπνος, Γενική Δοκιμή (Ποιήματα 1975 -1985) Κουγέας Βασίλης

    9,00 

    LACRIMAE

     
    Αποσυνδέοντας
    αίτιο και αποτέλεσμα
    θα μείνουν γεγονότα χωρίς πάθος
    ακόμα
    κι αν η βροχή
    είναι
    καταρράχτης δακρύων.

     
    Δάκρυα πάνω από τις πόλεις
    ο κόσμος πνίγεται
    μα δεν υπάρχει χρόνος να ρωτήσω
    Χριστούγεννα άνοιξη φθινόπωρο –

     
    σίγουρα
    δεν υπάρχει ανάμνηση
    να μην εξευτελίζεται απ’ το χρόνο.

  • Γεωγραφία Kινδύνων Βέης Γιώργος

    8,00 

    ΤΑ ΚΑΛΛΙΤΕΡΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΡΑΦΟΝΤΑΙ ΤΟ ΠΡΩΙ

     
    όταν το λεπίδι της νύχτας
    στάζει ακόμα αίμα εικόνων,
    τότε μπορείς να δεις καθαρά τα παιδιά
    να παίζουν στη μέση της πλατείας
    γυμνά απροστάτευτα, να χάνονται ύστερα
    προς το βορρά –
    ό,τι δεν μπόρεσες να κρατήσεις κοντά σου
    που θέλησες πολύ και λύγισες στα δύο
    τανάλια σκουριασμένη, για να γίνει δικό σου για πάντα,
    τώρα καφές και μία φέτα ψωμί με βούτυρο.