Ελληνική Ποίηση

Ταξινόμηση κατά:
  • Journal of an Unseen April Ελύτης Οδυσσέας

    14,00 

    FRIDAY, 10 b

     

    Somewhere, it seems, they’re having fun

    Though there are no houses or people anywhere

    I hear guitars and other laughter that’s not nearby

     

    That may even be very far off in the skies’ burnt

    remains

    Andromeda, Ursa or Virgo…

     

    Is loneliness in every world the same I wonder?

  • Kιβωτός Ευσταθιάδης Γιάννης

    8,00 

    ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ 1964

     
    Ι.

     
    Γελούσε μόλις

     
    κι αν η μνήμη αμφιβάλλει
    η φωτογραφία
    τελεσίδικα το βεβαιώνει

     
    ασπρόμαυρο χαμόγελο
    με ελάχιστο κιτρίνισμα
    το γεγονός υπογραμμίζει
    αν και το ανεπαίσθητο
    φούσκωμα στις άκρες του χαρτιού
    αφήνει για την έκφραση
    αμφιβολίες

     
    είρων καιρός

     
    που διέρρευσε και τη
    φωτογραφία ακυρώνει

     
    μόνο εκείνο το φιλί της επιζεί.

  • Eλλειπτική Κοροπούλης Γιώργος

    Εξαντλημένο

    Παιδικό
    Θα λιγοστεύει η σελήνη
    ψηλά, δισκίο που αναβράζει·
    θα με τραβούν, καθώς χαράζει,
    απ’ της κουβέρτας μου τη δίνη… 
    Κάποιος θα σπεύδει να με πλύνει,
    τα πράγματά μου θα ετοιμάζει –
    και της μητέρας μου θα μοιάζει
    που πάλι με ξυπνά, με ντύνει 
    κι έχω εξετάσεις στο σχολείο…
    Στην αίθουσα θ’ αγωνιούμε,
    θα μας πουν: «κλείστε το βιβλίο»,
    δεν θα ’χω (μια ζωή!) διαβάσει·
    μονάχα στα κλεφτά, πριν μπούμε,
    έριξα μια ματιά στην πλάση.

  • Λεξιλόγιο και επίμαχα σημεία από δώδεκα εποχές Καλοκύρης Δημήτρης

    13,00 

    ΑΝΑΚΑΛΥΨΕΙΣ

    1
    Η κόλαση είναι οι (Γ)άλλοι.

    2
    Η ιστορία του πολιτισμού
    είναι μια αλληλουχία μεταφράσεων.

    3
    Η Τέχνη περιίπταται στις αγορές

    4
    Ο λόγος υπάρχει για να εξαργυρώνει τη σιωπή.

    5
    Ο μύθος
    εκφράζει τις αναγωγές της απρόσωπης Ιστορίας
    σε προσωπικό γεγονός.

    6
    Η ζωή, ως λογοτεχνικό είδος,
    απαρτίζεται κυρίως από αστραπιαίες
    μεταφορές.

    7
    Ο Θεός
    είναι απλώς
    το πρόσχημα της μοναξιάς

  • Στον Ποταμό Κολύμα Φωκάς Νίκος

    9,00 

    ΜΟΥΣΙΚΟ ΣΧΟΛΙΟ (β’)

     
    Μπροστά σ’ ένα ανοιχτό παράθυρο, την ώρα που βασίλευε ο ήλιος,
    Μέσα σ’ ένα βαθύ σαλόνι, πρόωρα σκοτεινιασμένο από ψηλά
    Κι αγέρωχα έπιπλα, ώστε να μοιάζει με κρυψώνα θησαυρών,
    Η μουσική ακουγόταν σαν εμπειρία αποκτημένη κιόλας
    όσων ποτέ μας δεν θα ζούσαμε.

     
    Βασίλεμα ή χαράματα, σκοτάδι ή μέρα, ενώ περνούν τα χρόνια,
    Η μουσική φτάνει στ’ αυτιά σαν εμπειρία αποκτημένη
    όσων ποτέ του κανένας δεν ζει
    Αν επιλέξει για να ζήσει τον κοινό χρόνο των θνητών,
    Σάμπως να υπήρχε κι άλλος – όπως καμιά φορά μοιαζει να
    υπονοεί το πιάνο.

  • Tου Άλλοτε Kατοικημένου Κουγέας Βασίλης

    9,00 

    Ο καιρός του τίποτα

     
    Έρχονται ομίχλες. Κάθονται
    πάνω σε λέξεις
    απλές
    που πριν λίγο
    δεν προκαλούσαν. Τώρα αρκεί
    μια μετακίνηση του ποτηριού
    ένα χαρτί στο πάτωμα
    μια λέξη
    να φέρει την καταστροφή.
    Έχει περάσει
    ο καιρός του έρωτα
    κι ο καιρός της αγάπης.

  • Ευχήν Οδυσσεί Ηλιοπούλου Ιουλίτα

    9,00 

    ΕΡΩΤΑΣ

     
    Να σε κάνει ο έρωτας όπως το έαρ οι μέλισσες
    Υπήκοο του αφανούς κόσμου
    Και να μην ξέρεις να μετράς διαστήματα φως
    Διαστήματα μουσική
    Σε μια πτώση απέλπιδη σαν ικεσία
    Μ’ αναγνωρίζουν όσοι δεν γνώρισα κι ακόμη τώρα
    Εντέλλονται οι άνθρωποι μα τους προδίδουν τα γεγονότα
    Στη σελίδα που έγραφες – λιμνάζουσα σ’ εσέ η σελήνη που
    Μπορείς και να τα πεις βουνά – πριν μιας αποδημίας
    Τα λεπτά φρύγανα παρασύρουν το χώμα
    Αραιά κι ανοίγοντας τις παλάμες τις άλλες
    Πιο πολύ πιο πολύ δυνατά τα ναναρίσματα φώτα
    Τι ωραία τι ωραία που με παίρνεις!

  • Η Μαγεία του Παπαδιαμάντη Ελύτης Οδυσσέας

    12,00 

    «Ο Παπαδιαμάντης εστάθηκε απατηλός. Και απέχει τόσο από την εικόνα που δίνει ο ίδιος για τον εαυτό του όσο απέχει, θα λέγαμε, η ολιγάρκειά του από τον ασκητισμό.» Απόσπασμα από το δοκίμιο του Οδυσσέα Ελύτη για τον Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη. Συνοδεύεται από ανθολόγιο κειμένων του Σκιαθίτη συγγραφέα.

  • O Zωγράφος Θεόφιλος Ελύτης Οδυσσέας

    11,00 

    «Γιατί πραγματικά ο Θεόφιλος για μας, όσο κι αν είναι βασικά ο ποιητής-ζωγράφος με τις συγκεκριμένες αρετές που θα εξετάσουμε όταν έρθει η ώρα, είναι και κάτι παραπάνω: είναι ο άνθρωπος-σύνδεσμος, η ζωντανή παύλα που μας ενώνει με την πιο αυθεντική πλευρά του αγνοημένου εαυτού μας. Είναι ένα είδος “κόμβος” όπου γίνονται οι αισθηματικές διασταυρώσεις ενός συνόλου που έμεινε επί αιώνες άφωνο.»

  • Άκυρο Θαύμα Βαρβέρης Γιάννης

    8,00 

    ΚΑΙΣΑΡ
    (Αλλιώς, Βέρνερ Λέιο)
    Ποιος να τολμήσει τώρα τη συνέχεια
    υπέρκομψε ποιητή μου Καίσαρ Εμμανουήλ;
    Αναζητώ τις μυστηριώδεις ολομόναχες κυρίες
    δοκίμασα τους ριγηλούς πληθυντικούς
    ψάχνω για μιούζικ χολ και για σαξόφωνα
    για βάκιλους του Κοχ και ντεσπεράντος εμιγκρέδες
    για διανοούμενους ρατέ και για ευπατρίδες
    δίπλα σ’ αβρότατες εταίρες από μουσελίνα.
    Χίμαιρες όλα, Καίσαρ
    τώρα πια ρίχνουμε λιοντάρια
    και τα τρων οι Χριστιανοί
    χίμαιρες, Καίσαρ, όλα χίμαιρες
    και μελλοθάνατες μας χαιρετούν·
    πόσο μπορούσανε ν’ αντέξουν
    σ’ ετοιμοπόλεμη κατάσταση μεσοπολέμου;

  • O Kήπος με τις Aυταπάτες Ελύτης Οδυσσέας

    32,00 

    (ΚΑΤΑ ΤΟ ΣΤΡΕΙΔΙ ΚΑΙ ΤΟ ΜΑΡΓΑΡΙΤΑΡΙ ΤΟΥ)

     

     

    […]

    Τιμή στην ελαία, για την εγνωσμένη της φρόνηση.

    Στην λουίζα, για την ευγενή της καταγωγή και τους λεπτούς της τρόπους.

    Στο μάρμαρο, για το ένα κάτι απόλυτο που αντιπροσωπεύει.

    Στον πευκώνα, για το απτό και μη της παρουσίας του.

    Στο νεράντζι, για τον τρόπο που επέτυχε δέκα αιώνες αργότερα να συμπυ-

    κνώσει τη σκέψη των Ιώνων.

    Στον θαλασσινό βράχο, για την μνήμη των Πατέρων Πάντων.

    Στο απλώς κυανό, για το απείρως παρόμοιο.

    […]

  • Γράμμα Χουλιάρας Γιώργος

    9,00 

    Ψάχνοντας τις ημέρες να σε βρω
    ένα γράμμα κάθε βράδυ σου στέλνω
    αν και ξέρω δεν διαβάζεις ποτέ
    μία γλώσσα με δικό της αλφάβητο
    που θα έχω ξεχάσει πριν το μάθεις