Νέες Εκδόσεις

  • Σχεδιασμός Προγραμμάτων Μη Τυπικής Εκπαίδευσης Ενηλίκων Διά Ζώσης Εκπαίδευσης Και Ηλεκτρονικής Μάθησης Παυλή Κορρέ ΜαρίαΛευθεριώτου Πιέρα

    17,00 

    Το βιβλίο αυτό απευθύνεται σε όσους εμπλέκονται με οποιονδήποτε τρόπο και από οποιαδήποτε θέση στον σχεδιασμό και την υλοποίηση εκπαιδευτικών προγραμμάτων για ενηλίκους, αλλά και σε όσους ενδιαφέρονται γενικότερα για τα ζητήματα που αφορούν τον σχεδιασμό και την υλοποίηση των προγραμμάτων μη τυπικής εκπαίδευσης ενηλίκων, διά ζώσης εκπαίδευσης και ηλεκτρονικής μάθησης.

  • Βράχια Βέης Γιώργος

    10,00 

    ΠΡΟΑΥΛΙΣΜΑ

     

    Από τα μεσάνυχτα ως τις τέσσερις το πρωί
    δεν κουνιέται φύλλο συνήθως

    χειμώνα καλοκαίρι

    έτσι νομίζουν οι νεοσύλλεκτοι της βάρδιας

    γιατί κανείς δεν τους είπε

    γιατί κανείς δεν ξέρει

    ότι τότε ακριβώς, κάπου εκεί κοντά

    θα ξεσπάσει θύελλα κι αντάρα

    έρχεται, λέει το πρωί, ο κορυδαλλός

    να συντρίψει τα έργα των τρελών ανθρώπων

    λέει η τρίλια τρελή από πάθημα

    διότι εκεί που δείχνουν όλα ατιμώρητα

    όλο αυθάδεια και υπερηφάνεια φούσκα

    εκεί χτυπάει δυνατά η καρδιά

    η οργή του αδικημένου.

  • Από το 1984 στον Μονοδιάστατο Άνθρωπο Kellner Douglas

    10,00 

    Πώς συνδέεται η αρνητική ουτοπία του Όργουελ με τον μονοδιάστατο άνθρωπο της κριτικής θεωρίας του Μαρκούζε; Ο Όργουελ έγραψε το 1984 έχοντας μπροστά του μια συγκεκριμένη παραμορφωτική κομμουνιστική οργάνωση του κράτους, όπως αυτή εκφράσθηκε μέσα από τις «ενοράσεις» της σταλινικής τρομοκρατίας, και επιπλέον αντιμετωπίζοντας τον μέγιστο φόβο της ενδεχόμενης εξάπλωσής της στον Δυτικό κόσμο. Ο Αμερικανός φιλόσοφος Douglas Kellner φαίνεται να πιστεύει ότι μια διαφορετική και εκ του σύνεγγυς ανάγνωση του 1984 μπορεί να αποκαλύψει χαρακτηριστικά που αφορούν μια ευρύτατη περιοχή κοινωνικής οργάνωσης, η οποία, μολονότι δεν δομείται πάνω στα βιώματα του Όργουελ και της σταλινικής τρομοκρατίας, εντούτοις ανιχνεύεται με διαφορετικές μορφές μέσα στις σύγχρονες βιομηχανικές δομές. Στη μελέτη αυτή, που δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά το 1984, ο Kellner επιχειρεί μια διαπόρευση της κριτικής της ιδεολογίας από την ανατομία των ολοκληρωτικών καθεστώτων στις δυστοπικές τους εκφάνσεις στην κριτική θεωρία του καταναλωτικού καπιταλισμού της Σχολής της Φραγκφούρτης.

  • Έλις Άιλαντ Περέκ Zωρζ / Perec Georges

    9,00 

    To 1978, ένα χρόνο δηλαδή μετά την έκδοση και τη βράβευση του Ζωή oδηγίες xρήσεως, ο Ζορζ Περέκ θα ταξιδέψει δύο φορές στη Νέα Υόρκη για τις ανάγκες της τεκμηρίωσης και των γυρισμάτων ενός ντοκιμαντέρ για τη μετανάστευση στην Αμερική. Τι τον φέρνει στην Αμερική; Πώς εντάσσεται αυτό το πολύτροπο κείμενο, που διασχίζει τα είδη, στην ουλιπιανή δημιουργία του; Πώς, τελικά, ο γάλλος συγγραφέας, ενώ ξεκινά να μιλήσει για τη μετανάστευση στην Αμερική, μιλάει για πρώτη φορά ανοικτά για τη δική του εβραϊκότητα, μόνο και μόνο για να την υπερβεί; Είναι φανερό ότι ο Περέκ αντικρίζει το προσωπικό πεπρωμένο του στη μοίρα των μεταναστών και επαναλαμβάνει τις προσωπικές του εμμονές (την απουσία προσωπικής ιστορίας, τον κλονισμό από τη μεγάλη Ιστορία, την ιδιότυπη εβραϊκότητά του).

    Το βιβλίο Έλις Άιλαντ, πέρα από ένα χρονικό ή και ημερολόγιο αυτών των γυρισμάτων, εντάσσεται με συνέπεια στο πολύμορφο έργο ενός πολύμορφου δημιουργού, που δεν έπαψε στο μάκρος μιας ζωής να αυτοβιογραφείται με κάθε τρόπο και σε όλα τα πρόσωπα.

     

     

  • Οι πολυτέλειες της ζωής Τρία διηγήματα και μία νουβέλα Tieck Ludwig

    14,00 

    Τα έργα του Λούντβιχ Τηκ, που παρουσιάζονται εδώ για πρώτη φορά μεταφρασμένα στα νέα ελληνικά, εντάσσονται σε δύο διαφορετικές φάσεις της συγγραφικής του δραστηριότητας. Τα «Μάγια του έρωτα», «Τα ξωτικά» και «Το κύπελλο» είναι γραμμένα στο τέλος της ρομαντικής περιόδου του συγγραφέα, ενώ «Οι πολυτέλειες της ζωής» –ένα από τα δημοφιλέστερα έργα του 19ου αιώνα το οποίο παίχτηκε διασκευασμένο πολλές φορές στο θέατρο– προέρχονται από τις όψιμες Νουβέλες της Δρέσδης στις οποίες παρατηρείται μια σταδιακή μετάβαση στην κατεύθυνση μιας ρεαλιστικής γραφής. Και τα τέσσερα κείμενα μοιάζει, ωστόσο, να τα συνέχει μια κοινή ποιητική που τα καθιστά συναρπαστικά και δείχνει στον πυρήνα της ανεπηρέαστη από τις επιφανειακές διαφορές μεταξύ καλλιτεχνικών ρευμάτων. Η απλότητα με την οποία εκφράζουν τα μεγαλύτερα ζητήματα που απασχολούν τον άνθρωπο και η μαεστρία με την οποία κινούνται στο μεταίχμιο μεταξύ πραγματικότητας και φαντασίας, τραγικού και κωμικού, ονείρου και ζωής αναδεικνύουν την αρτιότητα και τη διαχρονική λογοτεχνική τους αξία. Η γραφή του Τηκ δεν σταματά στο μεμονωμένο, αλλά κατορθώνει να αγκαλιάσει το όλον στις αντιθέσεις του, μέσα από την επίμονη προσπάθειά του να φέρει στο φως ακόμη και τις πιο ασήμαντες λεπτομέρειες ή το πιο μικρό περιστατικό. Στο έργο του Τηκ, τα παραμύθια, οι λαϊκές αφηγήσεις και οι θρύλοι επιστρέφουν στη λογοτεχνία, ενσωματώνονται σε αυτήν ή συγκεράζονται με αυτήν, καθιστώντας τα όρια ανάμεσα στο «καθημερινό και φυσιολογικό» και στο θαυμαστό δυσδιάκριτα.

  • Πεπραγμένα και Πρακτέα Καστοριάδης Κορνήλιος

    26,00 

    Λαμβάνοντας ως αφετηρία τα κείμενα που συμπεριελήφθησαν, το 1989, σε έναν συλλογικό τόμο αφιερωμένο στη σκέψη του, ο Καστοριάδης εμβαθύνει σε ψυχαναλυτικές και σε  φιλοσοφικές όψεις της δουλειάς του στη μεταξύ τους συνάφεια. Μεταξύ των συνομιλητών του στον εν λόγω τόμο, μπορούμε να σημειώσουμε ενδεικτικά τους Εντγκάρ Μορέν, Πιερ Βιντάλ-Ναγκέ, Βενσάν Ντεκόμπ, Άγκνες Χέλλερ και Άξελ Χόννετ. Με τη γονιμότητα και τον δυναμισμό των εννοιών που ανέπτυξε συστηματικά ήδη από τη Φαντασιακή θέσμιση της κοινωνίας, ανάμεσα στις οποίες διακρίνονται η ριζική φαντασία, η ενική ψυχή και το κοινωνικό φαντασιακό, ο Καστοριάδης καταδύεται στα θεμέλια της φιλοσοφίας και αναδύεται συνομιλώντας με τη φαινομενολογία του Μερλώ-Ποντύ, αναστοχαζόμενος την ψυχαναλυτική πρακτική και θεωρία, προσφέροντας εργαλεία για την τοποθέτηση έναντι τόσο του δομισμού όσο και του μεταδομισμού και διανοίγοντας εντέλει έναν δρόμο το εύρος του οποίου μένει να εκτιμηθεί πλήρως.

  • Ισόβια Θλίψη Πορφύρης Τάσος

    9,00 

    Κλαδέψτε τα ποιήματα μην τα αφήσετε

    Να πνίξουν τον κήπο τα σπίτια τα

    Χθεσινά όνειρα με τις προεκτάσεις σε

    Λαβωμένα πρωινά και τα νυσταγμένα

    Μεσημέρια αφαιρέστε άρθρα προθέσεις

    Συνδέσμους στην ανάγκη και συλλογισμένα

    Φρούτα για να πετούν οι στίχοι ανάμεσα

    Σε μισοκρυμμένες φωλιές με νεοσσούς

    Και τον άνεμο να παίρνει μιαν ανάσα

    Καθώς ξαπλώνει στα στιβαρά κλωνάρια

    Των δεκαπεντασύλλαβων.

  • Μεταμοντερνισμός Kellner DouglasBauman ZygmuntRoberts David

    12,00 

    Τα κείμενα που παρουσιάζονται στην παρούσα έκδοση προέρχονται από τον 5ο τόμο του Theory Culture & Society, που είναι αφιερωμένος στον μεταμοντερνισμό.

    Το πρώτο εξ αυτών («Ο μεταμοντερνισμός ως κοινωνική θεωρία», του Ντάγκλας Κέλλνερ), γραμμένο στον απόηχο της μεγάλης διαμάχης για τον μεταμοντερνισμό, αποτελεί μια χρήσιμη εισαγωγή στο θέμα. Ο συγγραφέας, μετά από το συνοπτικό πρώτο μέρος τον δοκιμίου του, προχωρεί σε μια μακρά επισκόπηση τον φαινομένου ξεκινώντας από τις γαλλικές εκφάνσεις του (Μπωντριγιάρ, Λυοτάρ) και καταλήγοντας, αφενός, σε μια κριτική της κριτικής που ασκεί ο Χάμπερμας στον μεταμοντερνισμό από τη σκοπιά της Σχολής της Φραγκφούρτης και, αφετέρου, σε μια θετικότερη αντιμετώπιση της μαρξίζουσας ερμηνείας του μεταμοντερνισμού από τον Φρέντρικ Τζαίημσον ως «πολιτιστικής λογικής τον καπιταλισμού».

    Στο δεύτερο δοκίμιο ο Ζίγκμουντ Μπάουμαν πυροδοτεί με το ερωτηματικό του τίτλου του («Υπάρχει μεταμοντέρνα κοινωνιολογία;») μια σειρά σκέψεων που κατατείνουν στον ακριβέστερο προσδιορισμό της «μετανεωτερικότητας», μέσα στη φούσκα των πληθωριστικών «μετά-», που κατέκλυσαν τον χώρο της θεωρίας μετά την εξαγγελία του (αενάως αναβαλλόμενου) «τέλους της Ιστορίας».

    Το τρίτο δοκίμιο («Πέραν της Προόδου: το Μουσείο και το Μοντάζ», του Νταίηβιντ Ρόμπερτς) έρχεται να αρθρώσει, μέσα από μια διαλεκτική σύζευξη του Μαλρώ και του Μπένγιαμιν, μιαν υπεράσπιση της τέχνης του παρελθόντος  από μίαν απροσδόκητη «μεταμοντέρνα» σκοπιά: «Τώρα πού το φαντασιακό του μέλλοντος μάς προδίδει και η ουτοπία των δυνατών κόσμων έχει μεταβληθεί σε δυστοπικά οράματα φρίκης, η τέχνη του παρελθόντος γίνεται η μόνη διαθέσιμη διάσταση του χρόνου στην οποία μπορούμε να δραπετεύουμε από τη φυλακή του παρόντος».

  • Το Ψηφιδωτό της Νύχτας Ηλιοπούλου Ιουλίτα

    9,00 

    Βρεγμένες από τη θάλασσα
    Φωνές παιδιών
    Σε μιαν αυλή που άνοιξε
    Για μια στιγμή
    Το πορτάκι στην ευτυχία
    Κι ύστερα πάλι απέμεινε
    Ο φράχτης, το σπίτι παντού
    Κλειστό
    Αφήνοντας απ’ έξω
    Ολοένα και πιο δυνατό
    Τον βαθύ παφλασμό της νύχτας

  • Μάης του ’68: Η Ρωγμή Παράρτημα: Είκοσι χρόνια μετά Καστοριάδης ΚορνήλιοςLefort ClaudeMorin Edgar

    17,00 

    Ο συλλογικός τόμος Μάης του ’68: Η Ρωγμή κυκλοφόρησε για πρώτη φορά τον Ιούλιο του 1968, στη Γαλλία. Η συλλογή Είκοσι χρόνια μετά έδινε, το 1988, έναν πρώτο απολογισμό των γεγονότων. Με τις «εν θερμώ» αναλύσεις και τις ερμηνείες των ίδιων συγγραφέων, του Κορνήλιου Καστοριάδη, του Κλοντ Λεφόρ και του Εντγκάρ Μορέν, είκοσι χρόνια μετά, η παρούσα έκδοση παρέχει στον αναγνώστη μια διαρκώς ανανεούμενη θεώρηση του Μάη του ’68, επιτρέποντάς του να εξετάσει αυτή την κομβική στιγμή του 20ου αιώνα.

  • Δραπετσώνα Η συγκρότηση μιας εργατικής - προσφυγικής γειτονιάς Μούργου ΑλεξάνδραΠαναγοπούλου ΚαλλιρρόηΣμυρνή Αντωνία

    12,00 

    Η μελέτη αυτή διερευνά το ζήτημα του προσφυγικού και εργατικού εποικισμού στη Δραπετσώνα κατά τον εικοστό αιώνα, μέχρι την περίοδο της μεταπολίτευσης, προκειμένου να ψηλαφίσει τη σχέση μετεξέλιξης της γειτονιάς και του πληθυσμού. Η σχέση αυτή, επειδή είναι διαλεκτική και νομοτελειακή, χαράζει πάνω στον πολεοδομικό ιστό ολόκληρη τη διαδικασία ένταξης και οριστικής αποκατάστασης των προσφύγων στην ελληνική κοινωνία, με την ταυτόχρονη δημιουργία και συγκρότηση ενός σαφούς στρώματος εργατικής τάξης.

  • Ποιητιconomics Αργυρόπουλος Νίκος (Σπήλιος)

    8,00 

    ερμηνεία

     

    […]

    στο περισσό των ποιημάτων ήμουνα αγωνιζόμουνα στο σύνορο μέσα

    έξω. τώρα προσπαθούν να με βοηθήσουνε με φάρμακα και λόγια. τα

    λόγια κάνουν τίποτε; λίστες με επιθυμίες από το σουπερμάρκετ πρέ-

    πει μάλλον ν’αρχίσω να καταρτίζω τώρα. βαρέθηκα πια να είμαι

    παντού μου όλη την ώρα τι παριστάνω; σωματικές οι εμπειρίες ο

    νους προσπαθεί να προσθέσει νόημα. υπεραξία έχει αυτό το νόημα

    έτσι μου είπαν το ψάχνω παντού

    […]

  • Κριτικά Δοκίμια ΙΙ Μπερλής Άρης

    14,00 

    Τα δοκίμια αυτά, ακόμη κι όταν δεν ασχολούνται με ποιητικά έργα, αναζητούν το ποιητικό στοιχείο σε άλλα είδη λόγου, όπως η πεζογραφία, η αυτοβιογραφία, το ταξιδιωτικό, το δοκίμιο, όπου τα τελευταία χρόνια ολοένα και περισσότερο η ποίηση, ως έντεχνη διατύπωση σημαίνουσας ιδέας ή αισθήματος, αναζητεί ασφαλές καταφύγιο, εγκαταλείποντας την τυπική, άτερπνη και άσχετη με κάθε πραγματικότητα ποίηση που γράφεται σήμερα.

  • Ψυχοστασία (Ποιήματα 1949-2006) Λεοντάρης Βύρων

    16,00 

    ΤΗΣ ΑΝΟΙΞΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ

     

    Ι

     

    Δεν ξεχωρίζω πια τον ερχομό σου από την άνοιξη

    το βάδισμά σου απ’ το άνοιγμα των λουλουδιών

    τη νιότη σου από το χαμόγελό σου.

     

     Δεν ξεχωρίζω το κορμί σου απ’ των περιβολιών το θρόισμα

     την αφή σου απ’ την αφή όλου του κόσμου

     τη γεύση σου απ’ τη γεύση των τρικυμισμένων μυστικών.

     

    Δεν ξεχωρίζω πια τα μάτια σου

    Μάτια; ουρανός; θάλασσα; αστέρια; – δεν ξεχωρίζω πια

    Εσπαταλήθηκες πολύ μες στη ζωή μου.

     

  • Η Νεωτερικότητα σε Κρίση Bauman ZygmuntBordoni Carlo

    Εξαντλημένο

    Στο βιβλίο αυτό παρουσιάζεται ένας διάλογος ανάμεσα στον Carlo Bordoni και τον Zygmunt Bauman με κεντρικό προβληματισμό την κρίση της νεωτερικότητας. Μελετάται και αναλύεται η κρίση των αξιών και των βεβαιοτήτων, η οποία αποτελεί επιτομή των υπόλοιπων παραμέτρων (οικονομικής, πολιτικής, ηθικής, πνευματικής) της τρέχουσας πραγματικότητας που βιώνουμε ως «μετανεωτερικότητα». Κοινή τους διαπίστωση είναι πως ο μύθος της προόδου έχει από καιρό μεταλλαχθεί στο ψυχρό μεταμοντέρνο ιδεολόγημα ενός συστήματος που δεν μπορεί να συνεχίσει να υπάρχει παρά μόνο διαστρέφοντας τη δημιουργία σε καταστροφή.

  • Η Τρισαγαπημένη Χάρντυ Τόμας / Hardy Thomas

    11,00 

    Η Τρισαγαπημένη ακολουθεί τις συμβάσεις του ρεαλιστικού μυθιστορήματος του 19ου αιώνα, υπακούοντας στην αρχή της κοινωνικής και ψυχολογικής αληθοφάνειας. Ο κεντρικός ήρωας, αφού προβάλλει στη μία γυναίκα μετά την άλλη την εικόνα της τρισαγαπημένης του, χωρίς ποτέ να ολοκληρώσει κανέναν από αυτούς τους έρωτές του, στο τέλος, σε μια βαθειά στιγμή αυτοσυνείδησης, αναγνωρίζει πως δεν πρόκειται παρά για την εικόνα του εαυτού του, τον σωσία του ενσαρκωμένο στο άλλο φύλο.