Αναζήτηση

  • Στο Φάρο Γουλφ Bιρτζίνια / Woolf Virginia

    11,00 

    Ένα από τα σημαντικότερα έργα της Βιρτζίνια Γουλφ, που, όπως όλα τα πεζά της, χαρακτηρίζεται από την τεχνική της συνειδησιακής ροής: καταγραφή των σκέψεων και αισθημάτων που «ρέουν», χωρίς καμιά προφανή λογική σύνδεση, στη συνείδηση ενός προσώπου. Το βιβλίο αυτό είναι κατά βάση αυτοβιογραφικό. Αποτελείται από αναμνήσεις της παιδικής ηλικίας της Γουλφ, με αφορμή την επίσκεψη της οικογένειάς της σε έναν φάρο κοντά στο εξοχικό τους σπίτι.

  • Mε Γεμάτο Στόμα Ευσταθιάδης Γιάννης

    9,00 

    Μικρές διηγήσεις ημερολογιακού χαρακτήρα, που χρησιμοποιούν σαν εύοσμο πρόσχημα την ανάμνηση της τροφής και διανύουν εύγευστα τη ζωή του συγγραφέα, καθώς φαγητά και αποφάγια συμπλέουν με προσωπικά και κοινωνικά γεγονότα πέντε δεκαετιών.

  • Η Λέξη Πρόοδος στο Στόμα της Μητέρας μου Ηχούσε πολύ Φάλτσα Βίζνιεκ Ματέι / Vişniec Matei

    10,00 

    Στο βαθιά επηρεασμένο από το θέατρο του παραλόγου έργο αυτό, τα μέλη μιας οικογένειας προσφύγων κάπου στα Βαλκάνια, επιστρέφουν στην πατρίδα τους, η οποία χωρίς να κατονομάζεται θυμίζει την πρώην Γιουγκοσλαβία, με σκοπό να ξαναρχίσουν τη ζωή τους και να συμφιλιωθούν με το παρελθόν. Καθώς ασχολούνται εμμονικά με την αναζήτηση των οστών του νεκρού τους γιου, μέσα σε ένα πλήθος ανθρώπινων σκελετών που περιβάλλουν την πόλη, παρακολουθούμε εικόνες όπου οι ζωντανοί μπλέκονται με τους νεκρούς και την ανάμνηση αυτών, σε ένα  υπερρεαλιστικό και ταυτόχρονα δυστοπικό μεταπολεμικό περιβάλλον.

  • Το Τριακοστό Έτος / Η Undine φεύγει Μπάχμαν Ίνγκεμποργκ / Bachmann Ingeborg

    11,00 

    «Γνώρισα έναν άντρα, τον έλεγαν Χανς και ήταν αλλιώτικος από όλους τους άλλους. Γνώρισα ακόμη έναν και ήταν κι εκείνος αλλιώτικος από όλους τους άλλους. Ύστερα έναν που ήταν τελείως αλλιώτικος από όλους τους άλλους και λέγονταν Χανς, τον αγάπησα. Τον συναντούσα στο ξέφωτο και πηγαίναμε μακριά, χωρίς σκοπό, στην πεδιάδα του Δούναβη ήταν, φεύγαμε πάνω στου Λούνα παρκ την τεράστια ρόδα, στο Μέλανα Δρυμό ήταν, κάτω από τα πλατάνια στις μεγάλες λεωφόρους, έπινε μαζί μου Pernod. Τον αγαπούσα.»

  • Το Εξόριστο Όνειρο Τέσσερις σπουδές για τον Διονύσιο Σολωμό Ροζάνης Στέφανος

    9,00 

    Τέσσερα κείμενα που αποτελούν αυτοτελείς σπουδές σε σημαντικά θέματα και μοτίβα της ποίησης του Σολωμού. Επιθυμία του συγγραφέα είναι να διαβαστούν ως αφορμές αναμόχλευσης ενός πάθους για την ποίησή του και για τον ίδιο τον ποιητή.

  • Σαραζίν & Το Άγνωστο Αριστούργημα Μπαλζάκ Ονορέ ντε / Balzac Honoré de

    10,00 

    Τα δύο διηγήματα που περιλαμβάνονται στο βιβλίο αυτό ανήκουν χρονικά στην πλέον γόνιμη δεκαετία του Μπαλζάκ και προσφέρονται για πολλαπλές αναγνώσεις. Ο Μπαλζάκ βάζει στο μικροσκόπιό του την τέχνη, σκιαγραφώντας με μαεστρία την ψυχή του καλλιτέχνη και διερευνώντας με οξυδέρκεια τα πάθη της και τα διλήμματά της. Η τέχνη, ο έρωτας, η πλάνη και η πορεία προς την τρέλα και το θάνατο ορίζουν αυτά τα πολλαπλά επίπεδα ανάγνωσης.

  • Αυτονομία και Αλληλεγγύη Χάμπερμας Γιούργκεν / Habermas Jürgen

    12,00 

    Σε συγκεκριμένες ιστορικές στιγμές, όταν μπορούμε να αναγνωρίσουμε ένα πραγματικό κοινωνικό κίνημα, συνειδητοποιούμε ότι οι άνθρωποι δεν αγωνίζονται για αφαιρέσεις – παρά τους τρεις βαθιά ριζωμένους στόχους της Γαλλικής Επανάστασης. Δεν αγωνίζονται για αφαιρέσεις, αλλά με εικόνες. Οι σημαίες, τα σύμβολα, οι εικόνες, ο ρητορικός λόγος, ο εμπνεόμενος από την ουτοπία λόγος, όπου γεννιούνται συγκεκριμένοι στόχοι μπροστά στα μάτια του κόσμου, είναι απαραίτητα στοιχεία των κινημάτων τα οποία έχουν κάποιο αντίκτυπο στην ιστορία.

  • O Mαλόν Πεθαίνει Mπέκετ Σάμουελ / Beckett Samuel

    14,00 

    Στο δεύτερο μέρος της τριλογίας του Μπέκετ κεντρικός ήρωας είναι ο Μαλόν, ο οποίος ενδέχεται να είναι το ίδιο πρόσωπο με τον Μολλόυ, κάτι που μένει αδιευκρίνιστο από το συγγραφέα. Ο χαρακτήρας αυτός απευθύνει στον αναγνώστη τους συλλογισμούς του, κατά τη διάρκεια της αναμονής του θανάτου του.

  • Δραπετσώνα Η συγκρότηση μιας εργατικής - προσφυγικής γειτονιάς Μούργου ΑλεξάνδραΠαναγοπούλου ΚαλλιρρόηΣμυρνή Αντωνία

    12,00 

    Η μελέτη αυτή διερευνά το ζήτημα του προσφυγικού και εργατικού εποικισμού στη Δραπετσώνα κατά τον εικοστό αιώνα, μέχρι την περίοδο της μεταπολίτευσης, προκειμένου να ψηλαφίσει τη σχέση μετεξέλιξης της γειτονιάς και του πληθυσμού. Η σχέση αυτή, επειδή είναι διαλεκτική και νομοτελειακή, χαράζει πάνω στον πολεοδομικό ιστό ολόκληρη τη διαδικασία ένταξης και οριστικής αποκατάστασης των προσφύγων στην ελληνική κοινωνία, με την ταυτόχρονη δημιουργία και συγκρότηση ενός σαφούς στρώματος εργατικής τάξης.